Στην μπάρα

Χθες το βράδυ βγήκα μετά από πολύ καιρό. Πήγα σε ένα μπαράκι που πάω τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι από εκείνα τα μέρη που δε δυσκολεύεσαι να γνωριστείς με τους υπόλοιπους θαμώνες και όσους δουλεύουν εκεί.

Τουλάχιστον μετά από κάποια ώρα. Ή μετά από κάποια ποτά.

Κοίταξα τον μπάρμαν. Εικοσιοκτώ, έκανε αυτή του δουλειά δέκα χρόνια, γοητευτικός. Λες και όλα αυτά τα χρόνια, η γοητεία του μπαρ, σιγά σιγά, αποτυπώθηκε στα χαρακτηριστικά του προσώπου του.

Μου είχε πει πολλές φορές πόσο τον είχε κουράσει η νύχτα. Πως συχνά σκεφτόταν να τα παρατήσει.

Τον είχε κουράσει το αλκοόλ και ο ύπνος με το πρώτο φως του ήλιου,
Το πρόχειρο φαγητό, οι ίδιες συζητήσεις στην μπάρα.
Το άσκοπα ξοδεμένο σπέρμα.

Πως κοιτούσε τους θαμώνες και ζήλευε την απλή καθημερινότητα τους.
Τη σιγουριά και την εξασφάλιση. Το πρωινό ξύπνημα και τα πουκάμισα τους.
Ακόμα και τη ρουτίνα τους. Την ηρεμία της ρουτίνας τους.

Αλλά αυτή ήταν η δουλειά του. Και ήταν καλός σε αυτή.

Κοίταξα και γύρω μου. Τους θαμώνες.

Ήταν φανερό στα μάτια τους, πόσο πολύ ζήλευαν τον μπάρμαν. Ποιος ξέρει ίσως κάποιοι και να τον φθονούσαν ακόμα.

Μάλλον θα σκέφτονταν το αυριανό τους ξύπνημα. Ή τη μιζέρια στη δουλειά. Τα αφεντικά τους, τη γκρίνια.

Τη ρουτίνα.

Ο διπλανός μου τον κοίταζε επίμονα, έτσι όπως φλέρταρε με όλες τις γυναίκες που ήταν ακουμπισμένες στην μπάρα. Τον είδα να κοιτάζει ύστερα την κοπέλα του, μπορεί να ήταν και η γυναίκα του δεν ξέρω.

Απογοητευμένος; Ούτε αυτό το ξέρω. Σίγουρα όχι ερωτευμένος.

Δεν ήταν άσχημος. Ήταν απλά συνηθισμένος. Ήταν απλά άλλο ένα πουκάμισο.

Κι όμως αν ήταν αυτός πίσω από την μπάρα...

Γύρισα στο ποτό μου.

Τώρα τελευταία όλο και πιο συχνά σκέφτομαι πως η ευχή του ενός μπορεί να είναι η κατάρα ενός άλλου.

Και καμιά φορά φαντάζομαι πως παραπατώ σε μια στενή στενή μπάρα.

15 σχόλια:

Λύσιππος είπε...

Αλλη φορά μην παραγγέλνεις "το σπέρμα του μπάρμαν"!

lemon είπε...

Λοιπόν, ο καθένας μας είναι μοναδικός, και αυτό που χρειάζεται δεν είναι απαραίτητα το ίδιο με αυτό που ευχαριστεί κάποιον άλλον...γιαυτό απλά, πρέπει να είμαστε συνέχεια σε εγρήγορση και να ελέγχουμε αν είμαστε στον δρόμο που ηρεμεί την ψυχή μας ή αν ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε ρότα...

Ναι, Κομανέτσι (άγαρμπες όμως!) είμαστε όλοι μας, παραπατώντας σε μια στενή μπάρα πάνω πάμε, καλά που υπάρχουν φίλοι, βιβλία και φιλιά, που μας ισσοροπούνε όταν χρειάζεται!

neraida είπε...

Έχω βρεθεί και στις δύο θέσεις, και μέσα και έξω από την μπάρα. Η αλήθεια είναι ότι η νύχτα δεν πληρώνεται. Αλλά και η μέρα, που πληρώνεται, είναι μια φυλακή και τίποτα άλλο.

Ξαναγυρίζω στο ποτό μου.

Nemertes είπε...

Το θέμα είναι να είσαι ευτιχισμένος... στη δική σου μπάρα...

dr.Uqbar είπε...

Η ιδια ιστορια περι μη εκτιμησης αυτου που ενας εχει. Σε επεισοδια...
Απλα στο μπαρ ειναι ενα απο τα πολυ καλα παραδειγματα.

I.P.Potis είπε...

Καλημέρα,

λύσιππε, δε φταίω εγώ ήταν κερασμένο.

λέμον, αναρρωτιέμαι ποιος είναι σίγουρος πως αυτό που χρειάζεται είναι αυτό που χρειάζεται.

νεράιδα, ήταν πλατιά η μπάρα?

νεμέρτες, τι σημαίνει νεμέρτες?

γιατρέ, όπως πάντα εύστοχος.

Nemertes είπε...

Nemertes. A greek Nereis, daughter of Nireus, an ancient sea-god with 50 daughters and prophetic powers. The Nereis of unerring (good council) and the wisest of the sisters.

Διαβάζεται η Νημερτής.

I.P.Potis είπε...

Της θαλάσσης, λοιπόν.

Nemertes είπε...

Γαυρίνα ναι :p

2 Shots of Happy, 1 Shot of Sad είπε...

Ανθρώπινη φύση το λένε. Να αναζητάς πάντα και να 'ζηλεύεις' αυτό που δεν έχεις, σπάνια να εκτιμάς ό,τι έχεις.
Δείξε μου έναν που δεν το έχει αισθανθεί ποτέ αυτό.

padrazo είπε...

Την καλησπέρα μου και τα σέβη μου. Ποστ νουάρ. Το εκπροσωπείς επάξια

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

La danza inmovil "Manuel Scorsa"

ή αλλιώς ο Ακίνητος χορός...

I.P.Potis είπε...

Καλησπέρα σε όλους, ελπίζω να είχατε ένα όμορφο σαβ/κο.

mindstripper είπε...

Η ζωή στη νύχτα είναι ίδια κι απαράλλαχτη με αυτή της ημέρας. Μόνο που τη νύχτα τα πράγματα και οι άνθρωποι είναι λιγότερο υποκριτικά και οι μάσκες πέφτουν.

Τέσσερα χρόνια συχνάζω κι εγώ στο ίδιο αγαπημένο στέκι. Η νύχτα για έναν θαμώνα που έχει βρει τη θέση του στη μπάρα, όπως λέει κι η nemertes, είναι μεγάλος δάσκαλος. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την πρωινή βράδια. ;-)

Καλώς σε ανακάλυψα κι εγώ λοιπόν I.P.Poti. :-)

Ανώνυμος είπε...

Very pretty design! Keep up the good work. Thanks.
»