Γράμματα από τον πόλεμο - Αδειάφορος

Ξύπνησε τη συνηθισμένη ώρα.

Άνοιξε τα μάτια, ρούφηξε γρήγορα τον καφέ του, έφτυσε τον καπνό από τα πνευμόνια του και βγήκε.

Τότε θυμήθηκε πως σήμερα ήταν η μέρα που θα έπαιρνε άδεια.

Στάθηκε ακίνητος.

Οι βιτρίνες συνέχισαν να περνάνε δίπλα του. Το ίδιο και τα αδιάφορα λεωφορεία που και φόρα είχαν και κάθε άλλο παρά άδεια ήταν.

Έκανε μεταβολή.

Γύρισε πατώντας ακριβώς στα ίδια σημεία πίσω στο σπίτι του.

Στον τοίχο απέναντι από την πόρτα τον περίμενε, όπως κάθε χρόνο, ένα κάδρο.

Ένα κάδρο γεμάτο θάλασσα και τίποτε άλλο.

Το κοίταξε.

Το κοίταξε για κάμποση ώρα και ύστερα, αντί να φτιάξει τη βαλίτσα του, αποκοιμήθηκε.

Ίσως να τον νανούρισε ο ήχος από τα κύματα ή τις σταγόνες που γλιστρούσαν μία μία στην άκρη του κάδρου.

Η θάλασσα εξάλλου πάντα χύνεται στην άκρη του κάδρου.

Το πρωί οι γείτονες, που με δυσκολία άνοιξαν την πόρτα του πλημμυρισμένου διαμερίσματος, τον βρήκαν να επιπλέει κοιμισμένος μες στη βαλίτσα του.

Φορούσε μπρατσάκια και βατραχοπέδιλα, είχε ένα μπουκάλι ούζο, αντί για αρκουδάκι αγκαλιά και τη φωτογραφία μιας ξανθιάς Σκανδιναβής για προσκεφάλι.

Κανείς βέβαια δεν πρόσεξε το άδειο κάδρο που έπλεε δίπλα του.

Κανείς δεν πρόσεξε τίποτε γενικότερα.

Μόνο τον ξύπνησαν τη συνηθισμένη ώρα.

Η άδεια του είχε πια λήξει.

7 σχόλια:

padrazo είπε...

Μας έχεις λείψει.
Επιτέλους μια άδεια.
Και μετά συσσώρευση ορμής.
Μας έχεις λειψει φίλε μου.
Πάω για ένα link για καλωσόρισμα.

padrazo είπε...

Μόλις τωρα ειδα και το ποστ της 17/3

lust-time είπε...

κάποιος σε είδε χθες σε μια πλατεία με ρούχα πολιτικά !

I.P.Potis είπε...

Padrazo, ευτυχώς χαλαρώσαμε εδω και μερικές μέρες καιμπορούμε να ιδιωτεύσουμε πάλι. Να ναι καλά η επομένη σειρά που όπου να ναι έρχεται (τρέμε λαστάιμ).

Λαστάιμ, για να σε δει και σένα κάποιος με ρούχα πολιτικά κανόνισε να μείνεις εντός συνόρων.

Sigmataf είπε...

τΈλειο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zoe είπε...

Ακόμη δεν μπορώ να αποφασίσω πιο από τα τρία μου άρεσε περισσότερο… ίσως τελικά αυτό, όχι για κανέναν άλλον λόγο… το κάδρο που έσταζε όμως, που πλημμύρισε και τον μετέφερε σε έναν υγρό τόπο με ταξίδεψε περισσότερο.
Έχω και εγώ συχνές περιπέτειες με το υγρό στοιχείο…

I.P.Potis είπε...

ζωή, όμορφο πράγμα το υγρό στοιχείο. Σε ανασταίνει.

Και ανασαίνεις.