Λουρείδες?

Σήμερα παραιτήθηκα.

Θα σταματήσω όμως το Δεκέμβρη, με το τέλος του χρόνου.

Πολιτισμένα πράγματα.

Όσο το σκεφτόμαι, μου ρχεται ξανά και ξανά στο μυαλό ο Φρόντο, ο σκύλος του αδερφού μου.

Ο Φρόντο τρελαίνεται για βόλτες.

Μόλις πιάσεις το λουρί, θα ορμήξει αμέσως καταπάνω σου, θα αρχίσει να σε γλύφει και να χοροπηδάει και γενικότερα θα χρησιμοποιήσει κάθε τρόπο για να σου δείξει την ευγνωμοσύνη του.

Φέτος το καλοκαίρι τον πήραμε μαζί στο χωριό.

Εκεί δε χρειαζόταν το λουρί, για τις βόλτες του, απλά μας ακολουθούσε κατα βούληση.

Μια μέρα, ο αδερφός μου δεν ήθελε να τον πάρει μαζί του στη θάλασσα κι έτσι εγώ του έβαλα το λουρί για να μην τον ακολουθήσει. Τον έδεσα κι ο αδερφός μου έφυγε για τη θάλασσα.

Η προσμονή της βόλτας και τα χοροπηδητά μετατράπηκαν σε κατοίκον περιορισμό.
Δεν είχα δει ζώο πιο απογοητευμένο.

Τον λυπήθηκα.

Όταν τον έλυσα, δεν πρόλαβα καν να του βγάλω το λουρί. Έφυγε σφαίρα ξωπίσω του.

Όμως στα μισά του δρόμου σταμάτησε.

Γύρισε πίσω.

Ξαναέφυγε.

Ξαναγύρισε.

Αμφιταλαντευόταν στην επιθυμία του να ακολουθήσει τον αδερφό μου και στην επιθυμία για βόλτα. Γιατί το λουρί σημαίνει βόλτα.

Εγώ βέβαια, απλά του έβαλα το λουρί. Και δεν τον έχω πάει ποτέ βόλτα.

Αυτό όμως, δεν είχε καμία απολύτως σημασία. Για εκείνον αυτός που θα του βάλει το λουρί θα τον πάει και βόλτα.

Και έτσι ο Φρόντο παγιδεύτηκε.

Τελικά, του έβγαλα το λουρί κι ακολούθησε περιχαρής τον αδερφό μου.

Τότε είχα σκεφτεί πως συχνά τα αυτονόητα για μας και τα αυτονόητα για τους άλλους απέχουν όσο η μία άκρη του λουριού από την άλλη.

Σήμερα, καθώς αυτή η σκηνή παίζεται ξανά και ξανά στην οθόνη του μυαλού μου με φόντο την παραίτηση μου, σκέφτομαι πως η ελευθερία δε νικά πάντα τη συνήθεια.

Και αναρωτιέμαι ποιος θα βρεθεί άραγε να μας απαλλάξει από όλη αυτή την ελευθερία του λουριού;

11 σχόλια:

Rodia είπε...

Κανείς άλλος εκτός από τον εαυτό μας, μονάχα εμείς μπορούμε να απαλλαγούμε I.P.Potis. Νομίζω ότι ήδη το κατάλαβες...
Πρωτότυπη προσέγγιση και ΜΠΡΑΒΟ!:-)

περαστικός είπε...

Ωχ, έχω περάσει και εγώ από φάση παραιτήσεων μια περίοδο (2 μαζεμένες και 1 λίγο αργότερα). Σε μια θέση σε τράπεζα, με εξαιρετικές προοπτικές, έμεινα 3 μήνες. Αυτή η θέση, για την οποία κάποιοι με ζηλεύανε, εμένα μου έμοιαζε κάτεργο. Αρκεί να είσαι εσύ σίγουρος.

I.P.Potis είπε...

ροδια, και στα δικά σας ;)

περαστικέ, δε θα μπορούσες να περιγράψεις καλύτερα την κατάσταση μου.

Α και η τραγική σύμπτωση!

Μόλις πριν 5' μου ανακοινωσαν πως τα πρώτα 6 project που είχα αναλάβει εγκρίθηκαν.

Επιτυχία 100%

Υπάρχει μεγάλη ειρωνία στο συμπαν.

(Φαντάζομαι θα υπάρχει κάποιο φυσικό μέγεθος που την ορίζει, όπως την εντροπία - να θυμηθώ να ρωτήσω τον padrazo).

lady Lilith είπε...

... ή αιλουροειδές?

Εξαιρετική η ιστορία που μας διηγήθηκες έχω να πω...

Σε φιλώ για καλή τύχη από εδώ και πέρα!

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

Αν ειναι να εχεις τη ψυχικη σου ηρεμια,καλα εκανες!!!

Rodia είπε...

Χμμ.. τα πέρασα αυτά...
Η διαχείριση του χρόνου είναι το κλειδί νομίζω.

padrazo είπε...

με προβληματισες φιλε μου

Χαρτοπόντικας είπε...

Τι ακριβώς επαγγέλεσαι να σε έχουμε υπόψιν για... λουρί;

Calamity Jane είπε...

εγώ λέω αυτήν την φορά να πας γι αυτό που γουστάρεις...και αμα στην ελλάδα τα πράγματα είναι σκληρά γιατί να μην αποδημήσεις καλέ μου ιππότη? βγές από το φρούριο να δεις τι ωραία που είναι εκεί έξω...

Μπράβο για το θάρρος σου επίσης...Επάξια ονομάζεσαι ιππότης...Δε θα το μετανιώσεις! Στο υπόσχομαι εγώ και ας είμαι απλά μια καουμπόισσα...

markos-the-gnostic είπε...

μ αρέσουν αυτά τα διλήμματα που συνεχίζουν να μας δημιουργούν τη ψευδαίσθηση της ελεύθερης επιλογής
μη στεναχωριέσαι i.p.poti ό,τι και ν αποφασίσεις άλλος το έχει αποφασίσει για σένα, η φύση μέσα σου η γονιδιασμένη και η φύση γύρω σου με τις συνεχείς επιρροές...

I.P.Potis είπε...

Καλημέρα

μις λίλιθ, σας ευχαριστώ. Σας εύχομαι να μη σταματήσετε ποτέ να ταϊζετε κι εσείς το αιλουροειδές μέσα σας.

πρέζα tv, θα δούμε από φλεβάρη.

ροδιά, και η διαχείριση των 'θέλω', νομίζω.

pad, τελικά υπάρχει φυσικό μέγεθος για τη συμπαντική ειρωνία;

χαρτοπόντικας, άσε πρώτα να πω το λουρί λουράκι.

καουμπόισσα, αν δεν πάω τώρα για αυτό που γουστάρω, δεν προκειται να πάω ποτε, μάλλον. Θα δούμε. Κρατάω την υπόσχεση.

μάρκο, τέτοια η μοίρα κάθε ανθρώπου ε? Προσπαθώ να αντισταθώ στις προεπιλογές, αλλά μάλλον και αυτό προεπιλογή είναι.