Εν λευκώ

Τον βλέπω που στέκεται άτολμος, στη μέση ακριβώς του κάδρου.

Είναι χιονισμένα, παντού. Χιονισμένα και λεία, όλος ο κόσμος γύρω του κάτασπρος, δίχως το παραμικρό σημάδι.

Ένας κάμπος δίχως δέντρα ή μια λίμνη δίχως όχθες.

Μια παγωμένη θάλασσα από γάλα και λευκό ορίζοντα. Χωρίς ορίζοντα.

Δε θα καταφέρει να προσανατολιστεί. Δεν υπάρχει κανείς εκεί έξω για να τον βοηθήσει.

Ακόμη κι οι χιονάνθρωποι έχουν κρυφτεί βαθιά μέσα στο χιόνι. Τον κοιτάζουν με τις παγωμένες καροτομύτες τους και κρυφογελάνε.

Μάταια ψάχνει για κάποιο χνάρι. Μάταια αναζητά μια πατημασιά στο απάτητο χιόνι.

Ψάχνει με τα μάτια του, δεν τολμά να κουνηθεί.

Μα πως θα μπορούσε να κουνηθεί, δίχως να ξέρει που να πάει;

Μα πως θα μπορούσε να ξέρει που πάει, δίχως να κουνηθεί;

Χιονίζει και ένας απέραντος φόβος τον κυριεύει.

Πρώτα μοναξιά κι ύστερα φόβος.

Ο φόβος της λευκής σελίδας.

11 σχόλια:

lust-time είπε...

Γράψε μια σκέψη στον τοίχο..ύστερα μια φράση στο πάτωμα ..στο λευκό χαρτί ζωγράφισε γεωμετρικά σχήματα και γραμμές τεθλασμένες.Δεν ξέρω αν βοηθάω?

I.P.Potis είπε...

Γεωμετρικά σχήματα και γραμμές τεθλασμένες;

Πολύ θετικιστικό μου ακούγεται.

fieryfairy είπε...

emena me boithaei to na arxisw na grafw, gia diafora, asxeta pragmata, gia ti mera mou px. Grafw, grafw kai siga siga kataligw se auto pou ithela na pw alla den mporousa na "ksekleidwsw" prin apo to mualo mou

la luna είπε...

Πρέπει να γράψεις κάτι?

I.P.Potis είπε...

Γράφω κάτι.

Guadalquivir είπε...

File mou to sindromo tis 'leukis selidas' me katalamvanei kathe prwi. Kouragio, 89+1 (peripou?) meinane...

I.P.Potis είπε...

Περίπου.

Μετά ακολουθεί το σύνδρομο της χακί σελίδας.

markos-the-gnostic είπε...

όπως λέει και το ζεν η λευκή σελίδα είναι ανώτερη από οποιαδήποτε γεμάτη, η σιωπή είναι υψηλότερη από οποιαδήποτε ομιλία...

I.P.Potis είπε...

Ζεν επιμένω.

candyblue είπε...

Στέκομαι απέναντι σου με τον ίδιο φόβο αγκαλιά. Όλο το βράδυ οι χιονάνθρωποι μου πήραν τα αυτιά με τις συμβουλές στους
Δεν άντεξα και τους έθαψα. Είμαι απέναντι και σε παρατηρώ...και γω από το χιόνι βγήκα. Από κάτω του είναι θαμμένα τα κορμιά των φόβων μου
Δεν φαντάστηκα ότι θάβοντας τους μπορεί να τους συντηρώ καλύτερα
δεν φαντάστηκα
Απέναντι κάθομαι...

Charlie Alexandra είπε...

i love καροτομύτες