Αισθηματικόν

Ο Τουαλό σαν Εστεράν ήταν γιατρός.

Αναισθητολόγος.

Βοηθούσε δηλαδή τους ανθρώπους να ξεπερνούν όσα προβλήματα είχαν με τη συνείδηση τους.

Ξέρεις, όλα αυτά τα μικρά ενοχλητικά τσίμπηματα που νιώθεις μέσα από το μαξιλάρι σου. Αυτά.

Ήταν καλός στη δουλειά του και οι πελάτες δεν του έλειπαν ποτέ.

Ήταν ο χαρακτήρας του τέτοιος. Το καταλάβαινες αμέσως αν παρατηρούσες το γαλάζιο καλοσιδερωμένο του πουκάμισο.

Η τσάκιση ήταν πάντα στο ίδιο ακριβώς σημείο.

Μια μέρα γνώρισε την Γκαμπριέλα Ερεστεράντο Αρμάντεθ.

Ήταν αναισθητικός. Όμορφη αναισθητικός.

Εκπαιδευτικός, που δίδασκε τα σημερινά παιδιά έτσι ώστε στο μέλλον να χρειάζονται όλο και λιγότεροι αναισθητολόγοι.

Ο Τουαλό σαν Εστεράν, αν και ερωτεύτηκε σφόδρα τη μικρή Γκαμπριέλα, κατάλαβε αμέσως πως πρόκειται για έναν επικίνδυνο και ύπουλο εχθρό της επαγγελματικής, αλλά και προσωπικής του ακεραιότητας.

Ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει.

Τη δολοφόνησε σε ένα μικρό, σχεδόν αχαρτογράφητο, νησί της Μεσογείου.

Μα μόλις το έκανε, μόλις σήκωσε το φτυάρι από το ματωμένο κεφάλι της έκανε κάτι πραγματικά απρόβλεπτο.

Αυτοκτόνησε.

Όχι γιατί τον έπνιξε η απώλεια του χαμένου του έρωτα.

Αλλά γιατί την ένιωσε.

Μια μικρή αταξία

Ο ένας σύχναζε σε κυριλέ μπαράκια και τρέντυ εστιατόρια.

Ο άλλος έσπαγε βιτρίνες και πετούσε πέτρες στους μπάτσους.

Ο ένας φορούσε επώνυμα ρούχα και πολυδιαφημισμένα αρώματα.

Ο άλλος μοναστηράκι φάσιον και απλησιαστη απλυσιά.

Ο ένας κυκλοφορούσε με φτιαγμένο γκολφ.

Ο άλλος με τρακαρισμένο ΧΤ.

Και όμως ο ένας έψαχνε χρόνια για δουλειά.

Και ο άλλος δε θα χρειαζόταν να δουλέψει ποτέ του.

Οι αντιθέσεις τους πολλές.

Οι διαφορές τους ακόμη περισσότερες.

Και η σύγκρουση τους σίγουρα ταξική:

Ο ένας ήταν χλιδάνεργος και ο άλλος αναρχοπλούσιος.

Καθρέφτη ζει

Ξύπνησε, φόρεσε το παντελόνι του, πλύθηκε.

Χτενίστηκε, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη βιαστικά, εκείνος του ανταπέδωσε το βλέμμα.

Στο δρόμο για τη δουλειά βρήκε κίνηση, την ίδια κίνηση με τη χθεσινή μέρα.

Την ίδια με την αυριανή.

Έπιασε το κινητό του.

Μίλησε με τη γυναίκα του, κανόνισε με τους φίλους του να πάνε για μπάλα αύριο και με την γκόμενα εκδρομή το Σαββατοκύριακο.

Έβαλε βενζίνη, τσακώθηκε με τον περιπτερά και το αφεντικό του.

Δούλεψε.

Δούλεψε κι άλλο.

Έφυγε τελευταίος από τη δουλειά.

Σταμάτησε στο σούπερ-μάρκετ να πάρει γάλα για τον μικρό και σκυλοτροφή για τον σκύλο.

Προσποιήθηκε πως του άρεσε το φαγητό, προσποιήθηκε πως είδε ειδήσεις και πως κατάλαβε γιατι βρίζονταν στα τηλεοπτικά μπαλκόνια.

Είδε μισή σειρά, αποκοιμήθηκε στον καναπέ.

Ξύπνησε μόνος του, το σπίτι ήταν άδειο, τα καλοριφέρ είχαν κλείσει.

Σηκώθηκε για το κρεβάτι του, κατούρησε και έπλυνε τα δόντια του.

Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη.

Και τότε έμεινε εντελώς ακίνητος.

Το πρόσωπο του είχε γεμίσει ρυτίδες, τα μαλλιά του είχαν ασπρίσει, κάπου κάπου φαινόταν το γυμνό του κρανίο ανάμεσα τους.

Δε βρήκε δόντια καρφωμένα στα ούλα του.

Τα χέρια του έτρεμαν.

Και τα μάτια του ήταν θαμπά.

Το μόνο που του είχε πια απομείνει ήταν η απορία.

Αν έζησε μέσα σε μια ημέρα τριάντα χρόνια.

Ή

Αν έζησε μέσα σε τριάντα χρόνια την ίδια ακριβώς ημέρα.

Στη γύρα

Πάντα ζήλευες αυτούς που είχαν μια κλίση στη ζωή. Μπροστά τους ένοιωθες σαν τραμπάλα που τραμπαλιζόταν συνεχώς. Δοκιμάζοντας τις διάφορες γωνίες προσεκτικά, έχανες την μια μετά την άλλη χωρίς να ισορροπείς. Τους σκεφτόσουν σαν ακροβάτες που έτρεχαν πάνω στο σκοινί που εσύ δε μπορούσες καν να σταθείς όρθιος.

Και να τώρα στο ταβερνείο του παπαγάλου παρατηρούσες τον μεθυσμένο εαυτό σου να κερνάει τις σκέψεις του σε ένα γερο-μπεκρή. Φιλοσοφο. Επιστήμονα. Γερο-μπεκρη.
- Αυτοι που τους οποιους ζηλεύεις περπατάνε τη ζωή σε μια ευθεία. Εσύ χρησιμοποιείς τεθλασμένες γραμμές και καμπύλες, δημιουργώντας γωνίες εντος εκτος κι επι τα αυτα, εν παραλλήλω και...
Τον αγριοκίταξες.
...εεεε, κάνεις ζιγκ ζαγκ.
- Ε...και;
- Και τι σου φαίνεται εσένα πιο ενδιαφέρον; Μια εξίσωση με έναν άγνωστο ή ένα δυναμικό σύστημα με άπειρες λύσεις ή ανυπαρξία ενός αναλυτικού τύπου επίλυσης του;
Τον αγριοκοίταξες και γύρισες στον μπαρμαν
- Αλλο ένα μπουκάλι ουισκι.

Ήθελες να του απαντήσεις ότι κατάλαβες το συλλογισμό του, ότι συχνά ένοιωθες το ίδιο αλλά όποιος υποστήριζε οτι δεν είχε ζηλέψει ούτε μια φορά αυτούς που είχαν βρει (ή νόμισαν οτι ειχαν βρει) τον προορισμό τους και τον ακολουθούσαν σαν υπνοβάτες στη μέση ενός πεδίου μάχης (όσο γελοίο κι αν έμοιαζε εν πρώτοις) ήταν ο μεγαλύτερος υποκριτής του σύμπαντος. (οποιουδήποτε: παράλληλου, καθετου, γεωμετρικού, αλγεβρικου υπαρκτού και φανταστικού). Τελικά στο στόμα σου εφτασε το σοφό απόσταγμα των ζυμώσεων των αμπελοσκεψεων σου:

- Εμενα μου μοιάζει να κάνω κύκλους
- Χα! Οι κυκλοι όμως έχουν διάμετρο, ακτίνα, περιφέρεια και εμβα...
Το μπουκάλι ουίσκι ήρθε στην ώρα του στο ραντεβού με το κεφάλι του.
Αγγλικό πρεπει να ταν.
- Εξυπνάκια..